Ο ΣΦΕΕ έχει καταθέσει αίτηση ακύρωσης κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης υπ’ αρ. Φ80000/οικ.8755/892 (ΦΕΚ 417/Β/12.4.2010) σχετικά με τον καθορισμό αντικειμενικών κριτηρίων για την κατάρτιση, αναθεώρηση και συμπλήρωση του Καταλόγου συνταγογραφουμένων φαρμάκων, η οποία πρόκειται να συζητηθεί ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ στις 4 Νοεμβρίου 2011.
Ο Β’ τόμος του Φαρμακευτικού Δικαίου, περιλαμβάνει θέματα που αφορούν α) την αγορά των φαρμακευτικών προϊόντων, κυρίως όμως των φαρμάκων, β) το χονδρεμπόριο φαρμάκων (φαρμακαποθήκες), γ) τις ειδικές φαρμακευτικές εταιρίες φαρμακείων και φαρμακαποθηκών, αλλά και δ) το τμήμα εκείνο του φαρμακευτικού δικαίου, το οποίο αναφέρεται στο προσωπικό των φαρμακευτικών επιχειρήσεων. Η συγκέντρωση αυτή, που έχει να κάνει κυρίως με την αποθήκευση, διανομή, διακίνηση και εμπορία του φαρμάκου (χονδρική και λιανική), παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από την άποψη του φαρμακευτικού δικαίου, όσο και από τη πλευρά του εμπορικού δικαίου. Στις διατάξεις που ρυθμίζουν τα παραπάνω θέματα, εμπλέκονται και διάφοροι άλλοι κλάδοι δικαίου, όπως το εταιρικό δίκαιο, η φορολογική και εργατική νομοθεσία, αλλά κυρίως το κοινοτικό δίκαιο. Tο κοινοτικό φαρμακευτικό δίκαιο, έχει τα τελευταία χρόνια εμπλουτισθεί με νέες διατάξεις και ενδιαφέρουσα νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Πρωτοδικείου.Με την απόφαση του (2522/2011), το Δ’ Τμήμα, δέχθηκε κατ’ αρχήν, όπως έχει άλλωστε δεχθεί και η Ολομέλεια, ότι η θέσπιση πληθυσμιακών κριτηρίων συνεπάγεται περιορισμό όχι μόνο στην άσκηση αλλά και στην πρόσβαση στο ελεύθερο επάγγελμα, όπως ορίζει το άρθρο 5 του Συντάγματος για την προσωπική και την οικονομική ελευθερία. Όμως ο περιορισμός της οικονομικής ελευθερίας (άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος) με τη θέσπιση πληθυσμιακών κριτηρίων, δεν μπορεί να θεωρεί προδήλως απρόσφορος για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών, ούτε ότι υπερβαίνει το αναγκαίο μετρο και τα επιβαλλόμενα από την αρχή της αναλογικότητας όρια, λόγω και του μειωμένου αριθμού κατοίκων με το οποίο συνδέεται το επίμαχο κριτήριο. Συνεπώς, δεν αντιβαίνει στο Σύνταγμα η θέσπιση πληθυσμιακών κριτηρίων για την ίδρυση νέων φαρμακείων, με επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος ωστόσο, το τμήμα παρέπεμψε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου.
Στον σχετικά πρόσφατο νόμο [Ν. 3892/2010, ΦΕΚ 189/Α/04-11-2010] εντάσσονται και οι φαρμακοποιοί [άρθρο 1 ιδ], οι οποίοι υποχρεούνται [άρθρο 4] να εγγράφονται ως χρήστες του Σ.Η.Σ που διαχειρίζεται ο φορέας «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης – ΗΔΥΚΑ ΑΕ».
Ο ΣΦΕΕ έχει καταθέσει αίτηση ακύρωσης κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης υπ’ αρ. Φ80000/οικ.8755/892 (ΦΕΚ 417/Β/12.4.2010) σχετικά με τον καθορισμό αντικειμενικών κριτηρίων για την κατάρτιση, αναθεώρηση και συμπλήρωση του Καταλόγου συνταγογραφουμένων φαρμάκων, η οποία πρόκειται να συζητηθεί ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ στις 4 Νοεμβρίου 2011.
Ο Β’ τόμος του Φαρμακευτικού Δικαίου, περιλαμβάνει θέματα που αφορούν α) την αγορά των φαρμακευτικών προϊόντων, κυρίως όμως των φαρμάκων, β) το χονδρεμπόριο φαρμάκων (φαρμακαποθήκες), γ) τις ειδικές φαρμακευτικές εταιρίες φαρμακείων και φαρμακαποθηκών, αλλά και δ) το τμήμα εκείνο του φαρμακευτικού δικαίου, το οποίο αναφέρεται στο προσωπικό των φαρμακευτικών επιχειρήσεων. Η συγκέντρωση αυτή, που έχει να κάνει κυρίως με την αποθήκευση, διανομή, διακίνηση και εμπορία του φαρμάκου (χονδρική και λιανική), παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από την άποψη του φαρμακευτικού δικαίου, όσο και από τη πλευρά του εμπορικού δικαίου. Στις διατάξεις που ρυθμίζουν τα παραπάνω θέματα, εμπλέκονται και διάφοροι άλλοι κλάδοι δικαίου, όπως το εταιρικό δίκαιο, η φορολογική και εργατική νομοθεσία, αλλά κυρίως το κοινοτικό δίκαιο. Tο κοινοτικό φαρμακευτικό δίκαιο, έχει τα τελευταία χρόνια εμπλουτισθεί με νέες διατάξεις και ενδιαφέρουσα νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Πρωτοδικείου.
Με την απόφαση του (2522/2011), το Δ’ Τμήμα, δέχθηκε κατ’ αρχήν, όπως έχει άλλωστε δεχθεί και η Ολομέλεια, ότι η θέσπιση πληθυσμιακών κριτηρίων συνεπάγεται περιορισμό όχι μόνο στην άσκηση αλλά και στην πρόσβαση στο ελεύθερο επάγγελμα, όπως ορίζει το άρθρο 5 του Συντάγματος για την προσωπική και την οικονομική ελευθερία. Όμως ο περιορισμός της οικονομικής ελευθερίας (άρθρο 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος) με τη θέσπιση πληθυσμιακών κριτηρίων, δεν μπορεί να θεωρεί προδήλως απρόσφορος για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών, ούτε ότι υπερβαίνει το αναγκαίο μετρο και τα επιβαλλόμενα από την αρχή της αναλογικότητας όρια, λόγω και του μειωμένου αριθμού κατοίκων με το οποίο συνδέεται το επίμαχο κριτήριο. Συνεπώς, δεν αντιβαίνει στο Σύνταγμα η θέσπιση πληθυσμιακών κριτηρίων για την ίδρυση νέων φαρμακείων, με επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος. Λόγω της σοβαρότητας του θέματος ωστόσο, το τμήμα παρέπεμψε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου.
Στον σχετικά πρόσφατο νόμο [Ν. 3892/2010, ΦΕΚ 189/Α/04-11-2010] εντάσσονται και οι φαρμακοποιοί [άρθρο 1 ιδ], οι οποίοι υποχρεούνται [άρθρο 4] να εγγράφονται ως χρήστες του Σ.Η.Σ που διαχειρίζεται ο φορέας «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης – ΗΔΥΚΑ ΑΕ».